گاهي اوقات نوشتن در مورد برخي مسايل سخته, اين سختي بيشتر از اون جهته كه بايد درباره‌ي خودمون , فضاي كار (جامعه‌ي عكاسي)و آدمايي كه داريم همراهشون كار ميكنيم حرف بزنيم.

بارها ميخواستم درباره‌ي اينكه همكاراي ما در روزنامه‌ها عكسهاي عكاساي خبرگزاريها رو كار ميكنن و اسم نميزنن چيزي بنويسم اما دستم به نوشتن نميرفت چرا كه دلي آزرده نشه اما با عرض پوزش ديگه نميتونم ننويسم.

دبيران محترم عكس روزنامه‌هاي اعتماد و جام‌جم و هفته‌نامه‌ي شهروند امروز لطف كردند و براي ويژه‌نامه‌ي پايان سال از بنده و ديگر دوستان دعوت كردن كه عكس بفرستيم, تا با خودم به اين نتيجه ميرسم كه براي اين سروران عزيز عكس بفرستم ياد بي‌مهري‌هايي كه در طول سال داشتند مي‌افتم و با تمام احترامي كه براي ايشان قائلم جز خبرگزاري فارس براي هيچ نشريه و روزنامه‌يي عكس ارسال نمي‌كنم.

__روزنامه‌ي اعتماد بارها عكس همكاران عكاس خبرگزاريها رو چاپ كرده و اسمي از عكاس ذكر نشده اما روز بعد از ترور بينظير بوتو عكس آن اتفاق رو چاپ ميكنه اسم عكاس خارجي اون عكس رو زير عكس ميزنه(البته به اشتباه).نكته‌ي جالب اينه كه در همون شماره هم عكسهاي بدون اسم چاپ شده بود ولي سروران تشخيص دادند ذكر اسم يك عكاس خارجي(جان مور) به اشتباه(جيم مور)واجب‌تر از ذكر اسم كساييه كه گاها" سلام و عليكي هم باهاشون ميشه.

__شهروند امروز كه به نوعي الان نشريه‌ي قشر روشنفكر محسوب ميشه هر هفته يك صفحه رو به عكس اختصاص ميده اما فقط اسم آژانس مربوطه رو قيد ميكنه(و گاهي هم نميكنه) و جالب اينه كه گاهي اوقات اسم خودي‌ها يا ....رو كامل ذكر ميكنن, بطور مثال در شماره‌يي از اين نشريه عكسي كه از روي سايت ايسنا استفاده شده و مربوط به سيف‌الله صمديان بوده فقط اسم ايشان ذكر ميشه ولي اسم خبرگزاري حذف ميشه. در اين زمينه يه سوال دارم:چرا كنار بقيه‌ي عكساي اين نشريه نميخوره"عكس:شهروند امروز"

 __گويا سردبير جام‌جم از اينكه اسم عكاسها زير عكسهاشون باشه ناراحت ميشه و اين جريان ربطي به سرويس عكس نداره ولي نميدونم با اين اوضاع چرا دوستان زنگ ميزنن به عكاس و عكس سايز بزرگ ميگيرن(كاري كه همه‌ي بچه‌ها صرفا"از روي رفاقت انجام ميدن) و بعدش اسم اون نفر رو نميزنن؟! البته در اين روزنامه گويا قرار هست آيين‌نامه‌ي"ذكر اسم عكاس در كنار عكس" تصويب بشه كه هنوز نشده!

 فقط از اين همكارن دعوت ميكنم براي لحظاتي خودشون رو به جاي اين صاحبان عكسهاي بدون نام كه با يك زنگ تلفن 3 يا 4 عكس خوبشون رو رفاقتي براي هر دوستي كه زنگ ميزنه ميفرستن بگذارن اونوقت در مورد حرفاي من(بعنوان كسي كه 5سال انواع اين محبتها رو تحمل كردم)قضاوت كنند.

نمونه‌ء اين نوع بي‌مهري در مطبوعات ما فراوانه ولي از اين جهت اين نشريات رو مثال زدم كه اونها رو جزو مطبوعات خوب و دبيران عكس اونها رو جزو حرفه‌يي‌ها و بي‌غرض‌ها ميدونم و گمانم انتظار ما از اونايي كه به اين امور واقفن بايد بيشتر باشه و وقتي اين دوستان به ساده‌ترين حق همكارانشون بي‌توجهي ميكنن از ديگران چه انتظاري ميشه داشت؟

 در آخر عرض كنم كه اين مطلب صرفا" نظر شخصي نگارنده بعنوان يك عكاس است.

 مهدي قاسمي

اولين حركت صنفي و اعتراض آميز ما نسبت به رفتار زشت يكي از مديران فرهنگي كشور نتيجه داد. خوشبختانه اين حركت كاملا صنفي و خودجوش و از داخل خود بچه ها بود و هيچ ارگان يا سازمان يا نهادي آن را برنامه ريزي نكرد و از آن حمايت هم نكرد. حتي انجمنمان هم كه كلي بهش مي نازيديم هيچ بيانيه اي صادر نكرد و اعضاي هيات مديره اش هم نامه را امضا نكردند و آنهايي هم كه گفتند ما امضا مي كنيم بعدش گفتند كي بود؟ كي بود ؟ من نبودم! ديروز در جلسه اي كه فارابي با دبيران سرويسهاي عكس خبرگزاريها گذاشت رسما از آنها به عنوان نماينده ما عذرخواهي كرد و كلي از نظرات آنان را هم شنيد و قرار شد كه تمام عكاسان هم با نهايت عزت و احترام تمام فيلمها را تماشا كنندحتي قرار بر اين شد كه در پايان جشنواره مسابقه عكسي هم ترتيب داده شود و به آثار برتر جوايزي اختصاص داده شود اما كار به اينجا هم ختم نشد و امروز شخص مدير روابط عمومي با مهدي تماس گرفت و قرار شد مهدي برود سالن وزارت كشور را ببيند و بگويد بهترين جا براي عكاسي از مراسم افتتاحيه كجاست تا عكاسان در آن قسمت اسكان داده شوند.

اين مهم نيست كه چند تااز خبرگزاريهاي داخلي با وقاحت تمام امضاي اعضايش را تكذيب كرد نددرحاليكه امضاهايشان موجود است و گفتند كه اگر بگوييد ما امضا كرديم از فردا تشريف نياوريد! اين مهم نيست كه بعضي ها گفتند ما امضا مي كنيم و بعد گفتند ما اصلا نمي دانيم جريان چيست؟ اين مهم نيست كه خيليها از ترس مقام و موقعيتشان همه چيز را زير سوال بردند و خواستند حركت را به هم بزنند.

مهم اين است كه اولين حركت جمعي و صنفي خود ما جواب مثبت داد و همين بچه هايي كه از صبح تا شب عين سگ جان مي كنيم و نهايتا حتي به نظر خبرگزاريها يشان حق اعتراض كردن هم ندارند توانستند توجه يك بخش كوچك را به خود جلب كنند و وادارشان كنند تا از رفتار زشت خود پوزش بطلبند .دوست دارم از خيليها با ذكر نام تشكر كنم.از بچه هاي سرويس عكس خبرگزاري برنا كه با حمايت خودشان تا لحظه آخر با ما بودند. از بچه هايي كه در سفر بوشهر به سر مي بردند اما دلشان با ما اينجا بود. از عليرضا سلطاني عزيز كه به عنوان تنها پير جمع در كنارمان بود. از بابك برزويه عزيز .و در نهايت از سرويس فرهنگي و تمام بچه هاي ايسنا كه با شجاعت تمام نامه را منتشر كردندو پاي همه چيزش ايستادند.از بقيه بچه ها اسم نمي برم .

دوستان عزيزي كه از اين نامه حمايت كردند هم حتما حق بي توجهي نسبت به مسايل صنفي ساير افرادي كه از اين نامه حمايت نكردند را براي خود محفوظ مي دانند.!

نوشته شده توسط يلدا معيري

وقتي كه شادمهر راستين در جلسه‌ي مطبوعاتي عباس كيارستمي گفت: "مث اينكه عكاسا فكر ميكنن هرچي بيشتر جلوي مردم بايستن حرفه‌اي‌ترن!" خيلي جلوي خودم رو گرفتم تا فقط يه نامه‌ي محترمانه به ايشون بنويسم تا نتيجش اين بشه كه آخر برنامه از عكاسان عذرخواهي كنن و فقط به اين فكر ميكردم كه بقيه‌ي دوستان عكاس چطور اين حرفها رو ميشنون و به كارشون ادامه ميدن؟!

اون موقع فكر نمي‌كردم كه مسئولين محترم برگزاركننده‌ي جشنواره؟ فيلم فجر براي امسال تصميم بگيرن كه ورود عكاسان رو به سالن نمايش فيلم ممنوع كنن(!), يعني اينكه ما انگار اونقدر جماعت بيكاري هستيم كه 10روز مداوم پشت درهاي سالن نمايش بنشينيم و منتظر جلسات نيم ساعته‌ي نقد بمانيم؟البته مسئول روابط عمومي فارابي گفت" ما روي سايت جشنواره عكس ميذاريم و هركي خواست ميتونه از اونا استفاده كنه"!

خيلي جالبه برام كه بدونم كدوم عكاس ميتونه بپذيره بعد از اينهمه اهانت بره جشنواره عكاسي كنه و كدوم خبرگزاري و روزنامه  اين خفت و قبول ميكنه كه عكس توليدي خودش و بذاره كنار و عكسهاي سايت فارابي رو استفاده كنه؟قصد ما اينه كه نامه‌ي زير رو به امضاي عكاسان برسونيم و  نظر ديگر عكاسان محترم رو هم ميخواهيم بدونيم.

مهدي قاسمي

 عسكهاي امروز 

مقام محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
جناب آقای دکتر صفار هرندی

سابقه مطبوعاتی و رسانه ای حضرتعالی این اطمینان را به امضا کنندگان این نوشته می دهد که از شان و جایگاه عکاسان در رسانه ها آگاه و احتمالا اخبار مربوط به ایشان را مطالعه نمایید.
شاید بارها و بارها شما از طریق رسانه های کشور و یا از طریق مشاوران و مرطبتین از عدم رفتار صحیح با عکاسان تلاشگر و زحمتکش رسانه ها مطلع شده باشد. رفتارهایی که گه گاه بوی خصمانه از آنها به مشام می رسید و در بسیاری باعث لطمات جدی جسمی و مالی به ایشان شده بود.
آقای وزیر! همیشه گمان ما بر این بود اگر روزی شکایت به پیش شما می آوریم شکایتمان از کمی امکانات و محدود بودن توجه وزارت مطبوع حضرتعالی به عکاسان رسانه ای است که عرصه را برای رقابت با خارج از ایران ، علی رغم اعتراف بسیاری از محافل خارجی به توانایی بالقوه عکاسی رسانه ای ایران، تنگ می بینیم که اینطور نیز هست و حتما بارها به سمع حضرتعالی به طرق مختلف رسیده است.
اما ذهی خیال باطل.
جناب وزیر! ما شکایت از رفتار غیر محترمانه و غیر منصفانه محافل غیر رسانه ای بر شما می بریم.
رفتاری که بعضا اینجانبان را به انسان بودن و محترم بودنمان مشکوک می کند که چرا اگر هستیم چنان وقیهانه حیثیتمان را و یا ارزش انسانیمان را به زیر سوال می برند.
نمونه بسار است ، اما از گلچین این همه کج رفتاری و بدخلقی های نا بجا و بی دلیل ، دسته گلی را از مجموعه تحت نظر آن وزارتخانه به عرض می رسانیم که هم از باب دفاع حقوق خود به شما مربوط میدانیم و هم از نظر نظارتی مسولیت حضرتعالی بر آن ارگان.
بی شک اگر قرار باشد نزدیک ترین و شبیه ترین رسانه را به عکاسی نام برد حتما نام سینما را باید آورد.
حال انکه درارگانی که مسولیت هدایت و سیاستگذاری شبیه ترین و نزدیک ترین رسانه به عکاسی را به عهده دارد با جمعی از همکارانمان و همصنفانمان در نهایت بی ادبی و کم لطفی آنهم از سوی مدیریت روابط عمومی ، بد رفتاری شده و ادعای بی احتیاجی در جهت پوشش تصویری اخبار مربوط به ارگان خود و فراتر از آن مربوط به جشنواره فیلم فجر به عکاسان شده است.بله جناب وزیر بنیاد سینمایی فارابی را می گوییم.
چگونه مدیر روابط عمومی ارگان تحت نظر وزارت خانه شما و همچنین به اصطلاح سیاستگذار مجموعه سینمای کشور با این کمبود ادب و ندانستن و نشناختن مخاطب سخنان خود که نماینده تمام قد ارگان خود است ، می تواند توانایی ارگان مطبوع خود را در هدایت سینمای کشور به اطلاع عموم برساند.
شما خود با توجه به این نوع رفتار آیا به توانایی های مجموعه حاضر شک نمی کنید.؟ مدیریتی که انتخابی صحیح را برای ارتباط خود با فضای عمومی برنگزیده است آیا در گزینشهای دیگر موفق خواهد بود.
جناب وزیر! امضا کنندگان این نامه امید خود را برای تصحیح این اوضاع به شکل کلی به نا امیدی تبدیل کرده اند ، مخصوصا با دیدن رفتاری اینچنین از مدیر روابط عمومی مجموعه ای فرهنگی در این سطح و لذا تصمیم به برخوردی جدی دارند ، از این رو امضا کنندگان این نامه و گمان می کنیم کل جامعه عکاسی رسانه ای کشور پس از مطلع شدن از این اتفاق، پوشش تصویری کلیه مراسمها و اتفاقات سینمایی کشور را که از طریق مجراهای دولتی ، تاکید می کنیم فقط دولتی علی الخصوص بنیاد سینمایی فارابی برگزار می شود و هچنین جشنواره فیلم فجر را تا اطلاع ثانوی کم لن یکن و تحریم اعلام می کنند، مگر با برخورد مستقیم حضرتعالی با مسبب این جریان و معذرت خواهی رسمی بنیاد سینمایی فارابی در روز افتتاحیه جشنواره فیلم فجر که ریاست این بنیاد ، دبیری جشنواره را برعهده دارد.
گمان می کنیم اذعان به حقوق عکاسان در بیانیه افتتاحیه جشنواره فیلم فجر باعث خواهد شد دیگر چنین اتفاقی حداقل در حوزه سینما و شاید فرهنگ تکرار نشود.
به امید ارتقا سطح کیفی و فرهنگی ارتباطات رسانه ای ارگانهای کشور علی الخصوص دولتی.باتشکر
جمعی از اهالی جامعه عکاسی رسانه ای کشوررونوشتها:
- ریاست محترم جمهور جناب آقای محمود احمدی نژاد
- دفتر بازرسی دفتر مقام معظم رهبری
- جناب آقای الهام رییس شورای اطلاع رسانی دولت
- مشاورین محترم رسانه ای و مطبوعاتی ریاست جمهور
- دبیر محترم شورای اطلاع رسانی دولت
- معاون حقوقی وزیر محترم ارشاد
- معاون مطبوعاتی وزیر محترم ارشاد
- مدیرکل مطبوعات داخلی وزارت ارشاد
- خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران
- سایر خبرگزاریها و مطبوعات و رسانه های دیداری و شنیداری
- انجمن صنفی روزنامه نگاران
- انجمن صنفی عکاسان مطبوعات با اظهار تاسف
- ریاست محترم بنیاد سینمایی فارابی
- روسای مراکز فرهنگی کشور
- خانه عکاسان ایران
- خانه سینما
- صنف عکاسان سینمای خانه سینما
- جامعه خبرنگاران حوزه سینما

از همه‌ء دوستاني كه لطف كردن و در مورد  جايزهء سوره من رو شرمنده كردن و حضوري و تلفني و اس‌ام‌اسي و ايميلي تبريك گفتن تشكر ميكنم,البته برخي از دوستان از فرداي داوري به من تبريك ميگفتن و حتي بعضياشون قول شيريني رو هم ازم گرفتن كه اين حقير قول شيريني رو در صورت دريافت جايزه بهشون دادم (يعني الان بايد از شرمندگي‌شون دربيام).

فقط اين سوال باقي ميمونه كه اين اخبار از يه جلسه‌يي كه يه عده آدم معدود اونجا هستن چطور به بيرون  درز ميكنه؟و باز چرا صبر ماها اينقدر كمه براي رسيدن روز اختتاميه؟ بطوري كه پيام برازجاني(كه  از دوستان برگزاركنندهء مسابقه بود) در طول اين مدت از شدت پرسشهاي دوستان به مرز  خودكشي رسيده بود.

 البته در پي اين سوال‌ها نيستم و فقط از خودم پرسيدم,همين!

از يه سري از عزيزانم هم بايد روي سن تشكر ميكردم كه فراموشم شد:

1-پدر عزيزم (كه روحش شاد) و مادر نازنينم (كه اميدوارم هميشه سايه‌ش بالاي سرم باشه)كه با اعتماد داشتن به من در همه‌ء موارد هميشه باعث ايستادگي من بودن. 

2-برادرم ابوالقاسم كه اولين بار من و با دوربين آشنا كرد و همهء داشته‌هاش رو در اختيار من گذاشت.

3-حسين افخمي كه اولين استاد عكاسيم بود و اگه سختگيري‌ها و نگاه تيزبين او و تلاشهاش(لااقل براي من) نبود من مدتها قبل عكاسي رو كنار گذاشته بودم.

4-دوستان همكارم و علي‌الخصوص مرتضي فرج‌آبادي كه از همون اول كارم هم به من خيلي اعتماد داشت و هم با نظراتش اثرات بسيار خوبي روي عكسام داشت. 

5-هرچند بارها گفتم ولي بازم ميگم:يلداي عزيز.

 اگه بخوام همه رو بگم ليست بلندبالايي رو بايد بنويسم كه فعلا" مجالش نيست ولي از همهء كساني كه در هر برحه‌يي از زندگيم دستم رو گرفتن و يا چيزي بهم ياددادن ممنونم. 

 و در پايان  اميدوارم عمرم اونقدر باشه كه از همهء عكاسان خوب ايراني در حال پايين آمدن از  سن جايزه‌هاي بين‌المللي عكاسي عكس بگيرم.

 اين مطب عليرضا هم در ادامهء مطالب بخونين كه يه‌كم روحيه‌تون شاد بشه.

مخلص همهء شما:مهدي قاسمي